Przedsiębiorca, który w poprzednich latach miał więcej kosztów niż przychodów, może wykorzystać to w zeznaniu. Pięć lat – tyle mamy czasu na rozliczenie straty z działalności gospodarczej. Przedsiębiorca może przyjąć dowolne proporcje, byleby w jednym roku nie odliczył więcej niż jej połowę.
Oczywiście wpisana do zeznania rocznego kwota nie może przekroczyć wynikającego z niej dochodu. Jeśli jest za niski, nadwyżka przechodzi na następne lata. Stratę z poprzednich lat mogą odpisać nie tylko przedsiębiorcy rozliczający się według skali, ale także ci, którzy płacą podatek liniowy. Pierwsi wykazują ją w części E formularza PIT-36. Drudzy zaś w poz. 23 zeznania PIT-36L. Chodzi oczywiście o część straty, którą chcą odliczyć. Przykład: Pan Nowak prowadzi firmę usługową. W 2014 r. wyszło mu 20 tys. zł straty. W 2015 r. ma dochód z działalności w kwocie 40 tys. zł. Wypełniając PIT-36, może go pomniejszyć o 10 tys. zł (połowa straty z 2014 r.). W jednym roku możemy wykazać straty z kilku lat (byleby starczyło nam dochodu). Podobne zasady obowiązują osoby zarabiające na najmie (opodatkowane na podstawie ustawy o PIT), a także na giełdzie. Muszą jednak pamiętać, że strata może pomniejszać dochody tylko z tego samego źródła. Nie wolno więc dochodów z najmu rozliczanego poza firmą pomniejszyć o stratę z działalności gospodarczej.Oczywiście w zeznaniu rocznym wpisujemy też stratę bieżącą, czyli poniesioną w 2015 r. Rozliczymy ją w następnych pięciu latach. Strata nie pomoże jednak przy liczeniu limitu dochodu przez rodziców, którzy chcą skorzystać z ulgi na dziecko.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz