W przypadku umowy przenoszącej prawa autorskie, twórca definitywnie zbywa przysługujące mu autorskie prawa majątkowe. Licencja polega natomiast na tym, że twórca upoważnia inny podmiot do korzystania z utworu na wymienionych w umowie polach eksploatacji wraz z określeniem zakresu, miejsca, a także czasu tego korzystania.
Licencja może zastrzegać wyłączność korzystania z utworu w określony sposób (licencja wyłączna). Umowa taka może także nie wykluczać jednoczesnego udzielenia przez twórcę upoważnienia do korzystania z utworu innym podmiotom (licencja niewyłączna). Umowa licencyjna wyłączna wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności. Natomiast zawarcie umowy licencji niewyłącznej nie wymaga szczególnej formy, może nastąpić nawet w sposób ustny czy dorozumiany (np. przesłanie krótkiego utworu literackiego do redakcji pisma, może być odczytane jako udzielenie licencji niewyłącznej na jego opublikowanie w tym piśmie).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz